Czerwonak
Niewiarygodnie krucho wygląda czerwonak, gdy na swych długich, cienkich nogach brodzi po mulistych płyciznach. Osobliwa jest jego esowato wygięta długa szyja i potężny, zagięty ku dołowi dziób, którym niczym chochla nabiera z wody i mułu glony, owady. Skorupiaki- Przy zamykaniu dzioba, dzięki delikatnym blaszkom rogowym umieszczonym na jego wewnętrznej stronie oraz na języku, woda zostaje wypompowana, a smaczne ślimaki i rośliny - połknięte. Brzegi słabo zasolonych jezior ciepłych i płytkich a bogatych w pożywienie. są środowiskiem tych eterycznych ptaków, będących dalekimi krewnymi naszych białych bocianów. Czerwonaki buduje gniazda na ziemi. Nic dziwnego. Trudno byłoby im budować je na drzewach, których w pobliżu jest raczę] niewiele, Z mułu, gliny i roślin ptaki budują 30-40 cm wysokości gniazda o kształcie kopca z wgłębieniem pośrodku. W promieniach gorącego słońca te oryginalne budowle stopniowo wysychają, aż stalą się twarde, jak kamień. We wgłębieniu gniazda samica składa jedno duże jajo o wadze ok. 150 g. Wysiadują oboje rodzice zmieniając się sprawiedliwie. Po około 30 dniach wykluwa się pisklę. Kuka dni pozostaje w gnieździe, ale JUŻ wkrótce wychodki z niego i przyłącza się do setek innych brodzących po wodzie młodych. Rodzice opiekują się przez jakiś czas swym potomkiem karmiąc je specjalnym sokiem wytworzonym w wolu, sokiem, w którego skład wchodzi domieszka krwi. Czerwonaki tworzą ogromne kolonie - kilkusettysięczne skupiska tych ptaków prowadza wspólny żywot. W Europie gnieżdżą się w delcie Rodanu w południowej Francji)i w południowej Hiszpanii- Sporadycznie lecąc na północ, zalatują leż do Polski.
