Zwierzęta

Małymi stadami indyjskie słonie przemierzają lasy południowej Azji. Ich szlaki prowadza przez równiny, góry aż do bardzo wysokich szczytów, gdzie leży śnieg. Stara doświadczona samica prowadzi rodzinę, młode idą w środku ciasno trzymając się matek. Dorosłe byki wędrują na początku i na końcu stada, aby w razie potrzeby pierwsze stanąć do walki w obronie swych bliskich. Słonie żyją tak długo, jak ludne, są bardzo inteligentne i wielu rzeczy uczą, się w ciągu życia. Nie przyswajała sobie zdobywanej wiedzy bardzo szybko, ale tego, czego się nauczą, nie zapominają nigdy. Złapane przez człowieka, łatwo dają się oswoić- Dotyczy to nawet starych słoni. Szybko przyzwyczajają się do nowego otoczenia, uczą się nowych zadań i swoją ogromną siłę( fizyczną stawiają do dyspozycji ludzi. Nie można jednak wymagać od słonia wykonywania pracy przez cały dzień i dźwigania ciężarów przewyższających wagę jego dala. Dobrym słowem można bardzo wiele osiągnąć- u tego olbrzyma, krzykiem i groźbą nigdy. Ten, kto bije słonia, musi Liczyć się z tym, że zwierzę kiedyś odpłaci mu tą samą monetą. Indyjskie słonie nie mają niewolniczej natury. Mogą pracować 5 6 godzin, po- rem potrzebują jednak kąpieli i posiłku, i to bardzo obfitego - każdego dnia około 50 kg siana, do tego jeszcze 20 kg owsa i dużo chleba. Słoń indyjski jest daleko spokrewniony ze słoniem afrykańskim, a bezpośrednim jego przodkiem jest mamut.