Zwierzęta

Łatwo jest żyć szympansom w tropikalnej puszczy. Nie musza one daleko wędrować, aby zdobyć pożywienie. W małych grupach wędrują przez las, pohukują przy tym, piszczą, klaszcze w ręce, mlaskają i bębnią w każda suchą gałąź. Beztroski nastrój przerywa czasami pojawienie się ptaka drapieżnego lub węża, W stadzie zapada wtedy absolutna cisza, matki chwytają błyskawicznie swe dzieci i znikają z nimi wśród gęstych gałęzi. Gdy niebezpieczeństwo mija, znowu wśród towarzyskich szympansów zapanowuje radosna aktywność. Tym bardziej. że jedzenia wokół jest pod dostatkiem - młode pędy, nasiona, owoce, jaja ptasie a nawet owady. Znacznie górze] powodzi się szympansom zamieszkującym sawanny. Budzi ich głód. Przemierzają dalekie odległości, by się nasycić. Próbują wszystkiego, co wygląda na jadalne. Ponad 60 różnych gatunków liści a również owoce, nasiona, korzenie należą do ich podstawowego jadłospisu, Całkowitymi wegetarianami jednak szympansy nie są. Wędrując badana dokładnie każda gałąź, pień i korzenie w nadziei znalezienia mrówek lub termitów. Bardzo są przy tym pracowite i pomysłowe. Po zrobieniu otworu w termitierze, penetrują w niej odpowiednio wymierzonym źdźbłem trawy i wyciągają oblepione na "narzędziu" setki smakowitych owadów. Długie godziny upływają im na tym zajęciu. Pomysłowość szympansów ujawnia się tez, gdy na ich drodze pojawi się największy wróg małp - lampart- Kamieniami i odłamkami skal zrzucanymi z dużej wysokości przepędzają groźnego drapieżnika. Zachowanie szympansów często przypomina zachowanie ludzi. Nic dziwnego. Człowiek i małpy człekokształtne mają wspólnych przodków, którzy 15 milionów lat temu żyli w górach Afryki. Później nastąpił podział na dwie linie ewolucyjne. Jedna doprowadziła do pojawienia się ludzi, druga do współcześnie żyjących małp człekokształtnych, które z upływem czasu coraz bardziej przystosowały się do życia nadrzewnego.